Dag 1 – Aankomst Rijeka en eerste indrukken van de stad
Het was nog vroeg toen ik vertrok richting Rijeka. De vlucht ging via Zagreb, waarna ik in iets meer dan een uur verder vloog naar de luchthaven van Rijeka, op het eiland Krk. Zodra ik het vliegtuig uitstapte, voelde ik die kenmerkende mediterrane warmte – een mengeling van zeelucht, dennengeur en zon. De rit van de luchthaven naar de stad duurde ongeveer een half uur, over kronkelende wegen met uitzicht op zee.
Mijn hotel lag in het centrum, vlak bij de Korzo, de brede wandelstraat die het kloppend hart van Rijeka vormt. Na het inchecken liep ik direct de stad in. De sfeer was levendig maar niet hectisch. Cafés zaten vol, mensen flaneerden over de boulevard en de zee glinsterde in de verte.
Ik dronk mijn eerste espresso op een terras tussen de locals en genoot van het uitzicht op de haven. De schepen, de geur van zout en olie, en het geluid van meeuwen gaven de stad een ruwe charme. ’s Avonds at ik in een klein restaurant aan de Riva, de havenpromenade, waar ik verse inktvis kreeg met aardappelen en olijfolie. Terwijl de zon achter de heuvels verdween, voelde ik dat dit het begin was van een bijzondere week.
Dag 2 – De Korzo en het oude Rijeka
Na een nacht met open raam – de zachte zeebries waaide naar binnen – begon ik de dag met een wandeling over de Korzo. Het is een prachtige laan met historische gevels, winkels en terrassen. Ik kocht een croissant en koffie bij een kleine bakkerij en ging op een bankje zitten om mensen te kijken.
Daarna bezocht ik de Sint-Vituskathedraal, een indrukwekkend rond gebouw dat in de 17e eeuw werd gebouwd. Binnen rook het naar wierook en was het licht gefilterd door de smalle ramen. Het voelde er kalm, bijna tijdloos.
Vervolgens liep ik omhoog naar het stadsmuseum, gevestigd in een voormalig paleis. De collectie toonde de maritieme geschiedenis van Rijeka, die ooit een van de belangrijkste havens van het Oostenrijks-Hongaarse rijk was. Het was fascinerend om te zien hoe de stad door de eeuwen heen van nationaliteit wisselde, maar altijd haar eigen identiteit behield.
’s Middags at ik op een terras in de schaduw een bord ćevapi, kleine gegrilde worstjes met brood en ui, en daarna wandelde ik door de kleine straatjes van de oude stad. De muren waren bedekt met verweerde verf en oude affiches, en hier en daar stond wasgoed te drogen aan een lijn boven de steeg.
De avond bracht ik door bij de haven. De lucht kleurde diep oranje, en de lichten van de schepen weerspiegelden in het water. Een straatmuzikant speelde gitaar, en het voelde alsof de stad haar eigen rustige ritme had gevonden.
Dag 3 – Dagtrip naar Opatija
Vandaag maakte ik een uitstapje naar Opatija, een elegante badplaats op slechts twintig minuten rijden van Rijeka. De busrit voerde langs de kust met prachtige uitzichten over de Kvarnerbaai. Opatija voelde als een andere wereld – statige villa’s, palmbomen en brede promenades.
Ik wandelde over de Lungomare, een twaalf kilometer lange wandelroute langs de zee, met bankjes, parken en oude hotels die herinnerden aan de glorie van de 19e eeuw. Het water was kristalhelder en lokte tot zwemmen. Ik huurde een ligstoel bij een klein strandje en genoot van de zon.
’s Middags at ik in een restaurant aan zee een bord risotto met zeevruchten en dronk daarbij een glas witte wijn uit Istrië. Het uitzicht op de baai was adembenemend.
Terug in Rijeka in de vroege avond voelde ik hoe de stad me begon te omarmen. Ik liep nog even over de Korzo, waar de terrassen vol zaten met mensen die van de zwoele avond genoten.
Dag 4 – Het Trsat-kasteel en uitzicht over de stad
Vandaag wilde ik de stad van bovenaf zien. Ik nam de lange trap omhoog naar Trsat, een wijk die boven op een heuvel ligt. Het pad bestaat uit meer dan 500 treden, maar onderweg had ik prachtige uitzichten over de daken van Rijeka en de haven. Boven aangekomen stond het Trsat-kasteel, een middeleeuwse vesting met torens, muren en uitzichtpunten.
Ik liep over de stenen binnenplaats en dronk een koffie op het terras van het kasteelcafé, met een panoramisch uitzicht over de stad en de zee. De stilte daarboven was heerlijk na de drukte beneden.
Naast het kasteel bezocht ik het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Trsat, een bedevaartsoord met een serene sfeer. Binnen brandden tientallen kaarsen, en pelgrims zaten in stilte te bidden.
’s Middags daalde ik af en belandde in een kleine taverne aan de voet van de heuvel, waar ik een eenvoudige maar heerlijke lunch kreeg van gegrilde groenten en brood met olijfolie. De rest van de dag bracht ik door aan de boulevard, waar ik met mijn voeten in het water zat en naar de boten keek die binnenvoeren.
’s Avonds at ik in een restaurant met uitzicht op zee, waar de eigenaar me een glas lokale rakija aanbood “om de klim van vandaag te vieren.” Het was sterk, maar op een of andere manier precies wat de dag afrondde.
Dag 5 – Cultuur, markten en het dagelijks leven
Vandaag besloot ik me onder te dompelen in het dagelijks leven van Rijeka. Ik begon bij de markt van Rijeka, vlak bij de haven. De overdekte hallen waren gevuld met viskramen, groenten, fruit en kruiden. De geur van zee en verse producten vulde de lucht. Ik kocht wat vers fruit en liet me verleiden tot een stuk lokale kaas.
Daarna bezocht ik de moderne kunstgalerie, waar Kroatische kunstenaars hun werken tentoonstelden. De combinatie van hedendaagse kunst en industriële architectuur gaf de plek een bijzondere sfeer.
’s Middags liep ik door de havenzone, een gebied vol oude pakhuizen en kranen die herinneren aan de tijd dat Rijeka een bruisende handelsstad was. Sommige gebouwen waren inmiddels omgebouwd tot cafés en galerieën.
De avond bracht ik door op een klein pleintje waar een lokale band speelde. Mensen dansten, kinderen renden rond, en ik voelde me opgenomen in het ritme van de stad.
Dag 6 – Boottocht naar Krk en zwemmen in de Adriatische zee
Vandaag maakte ik een boottocht naar het eiland Krk, waar de luchthaven ook ligt, maar dat vooral bekendstaat om zijn stranden en charmante dorpjes. De boot vertrok vroeg en voer langs de rotsachtige kustlijn van Rijeka. Het water was diepblauw en helder.
Na aankomst in het stadje Krk wandelde ik door de oude stad, met smalle straatjes en Romeinse muren. Daarna vond ik een klein strand net buiten het centrum, waar ik de rest van de dag doorbracht met zwemmen en lezen. Het water was koel en verfrissend – precies wat ik nodig had na de warmte van de stad.
Ik lunchte in een taverne aan zee met een bord gegrilde sardines en een glas witte wijn. De eenvoud van het eten maakte het juist zo goed.
Terug op de boot naar Rijeka genoot ik van de wind in mijn gezicht en het uitzicht op de kust. De avond bracht ik rustig door, met een wandeling over de Korzo en een ijsje als afsluiting van een perfecte zomerdag.
Dag 7 – Laatste ochtend en afscheid van Rijeka
Mijn laatste dag in Rijeka begon met een koffie bij mijn vaste café aan de Korzo. De stad was nog rustig; alleen de geluiden van bezorgwagens en vroege wandelaars vulden de straat.
Ik besloot nog één keer naar de haven te lopen, waar ik op een bankje ging zitten en keek naar de schepen die langzaam vertrokken. De lucht was helderblauw, en de geur van de zee was vertrouwd geworden.
Na het ontbijt liep ik terug naar het hotel om mijn spullen te pakken. De taxi bracht me terug naar de luchthaven op Krk. Tijdens de rit keek ik uit over de heuvels, de olijfgaarden en de glinsterende zee.
Toen het vliegtuig opsteeg, voelde ik een stille melancholie. Rijeka had me verrast. Geen stad van overdaad of pracht, maar een plek met karakter, met lagen van geschiedenis, met mensen die trots en warm zijn.
Het was een week vol kleine momenten – de geur van koffie aan de haven, het uitzicht vanaf Trsat, de smaak van verse vis – die samen een beeld vormden dat me nog lang zal bijblijven. Rijeka was rauw, echt en onvergetelijk.
