Dag 1 – Aankomst in de Filipijnen
De vlucht naar de Filipijnen duurde lang – ruim dertien uur met een tussenstop in Doha – maar het vooruitzicht van tropische eilanden en helderblauw water hield me wakker.
Toen ik eindelijk uit het vliegtuig stapte, sloeg de vochtige warmte me direct tegemoet. Manila was levendig, chaotisch en vol geluiden: claxons, roepende verkopers, geuren van straateten. Ik nam een taxi naar mijn hotel in de wijk Makati, waar de moderne wolkenkrabbers hoog boven de oude stad uittorenden.
’s Avonds at ik mijn eerste Filipijnse maaltijd: adobo – langzaam gestoofd vlees met sojasaus en knoflook – en een verfrissend glas calamansi-sap. Terwijl ik uitkeek over de stad, voelde ik dat het avontuur echt begonnen was.
Dag 2 – Manila verkennen
Ik begon de dag met een wandeling door Intramuros, het historische, ommuurde centrum van de stad dat teruggaat tot de Spaanse koloniale tijd. De stenen straten, kerken en oude vestingwerken voelden als een stap terug in de tijd. Ik bezocht de San Agustin Church, een UNESCO-werelderfgoed, en liep daarna naar Fort Santiago, waar de nationale held José Rizal gevangen had gezeten.
’s Middags dwaalde ik door Binondo, de oudste Chinatown ter wereld, waar ik op straat dumplings en zoete rijstcake at. Het contrast tussen oud en nieuw, arm en rijk, was groot, maar juist dat maakte Manila zo intrigerend.
’s Avonds keek ik uit over de baai van Manila terwijl de zon onderging in een oranje gloed. Ik begreep waarom de locals zeiden dat hier de mooiste zonsondergangen van Azië te zien zijn.
Dag 3 – Vlucht naar Palawan en aankomst in El Nido
Vroeg in de ochtend vloog ik van Manila naar El Nido, op het eiland Palawan. Vanuit het kleine propellervliegtuig zag ik de turquoise zee en de karstbergen al opdoemen. De landing voelde als het begin van een droom.
Na aankomst reed ik met een busje over hobbelige wegen naar het stadje El Nido, waar ik een bungalow aan het strand had geboekt. De lucht rook naar zout en bloemen, en de zee lag er kalm bij.
’s Middags liep ik langs het strand, praatte met andere reizigers en zwom in het warme water. ’s Avonds at ik verse gegrilde vis met rijst en mango. Toen het donker werd, kleurde de lucht vol sterren, en ik dacht: dit is precies wat ik me had voorgesteld bij het paradijs.
Dag 4 – Island Hopping Tour A
Vandaag maakte ik mijn eerste island hopping tour, een van de populairste activiteiten in El Nido. Met een kleine groep toeristen stapten we op een houten boot met felgekleurde zeilen en voeren we uit over een glasheldere zee.
We bezochten de Small Lagoon en de Big Lagoon, waar ik per kajak door smalle rotspassages peddelde en stil werd van de schoonheid van het water dat alle tinten blauw leek te bevatten.
Bij de Secret Lagoon zwom ik door een kleine opening in de rotswand en kwam terecht in een verborgen binnenmeer. De stilte daar was betoverend.
’s Middags lunchten we op een verlaten strand: gegrilde kip, rijst, fruit en kokoswater, bereid door de bemanning. Ik had zelden zo lekker gegeten. De dag eindigde met snorkelen tussen koraal en felgekleurde vissen bij Seven Commandos Beach.
Toen we terugkeerden, was ik verbrand, moe, maar ongelofelijk gelukkig.
Dag 5 – Relaxen in El Nido en Las Cabanas Beach
Na de drukke dag van gisteren besloot ik het vandaag rustig aan te doen. Na een ontbijt met verse papaja en koffie liep ik naar Las Cabanas Beach, een rustig strand net buiten het centrum.
De dag bestond uit niets meer dan zwemmen, lezen en genieten van de zon. Rond de middag at ik in een strandbar een simpele maaltijd van gebakken bananen en pancit (noedels met groenten).
Tegen zonsondergang liep ik over het strand en keek hoe de lucht langzaam overging van goud naar diep paars. Een groep kinderen speelde voetbal in het zand, en ik raakte aan de praat met een lokale man die me vertelde hoe toerisme de regio had veranderd. Hij zei glimlachend: “We zijn gelukkig dat mensen onze eilanden willen zien, maar we hopen dat ze er ook goed voor zorgen.”
Dag 6 – Naar Coron
Vandaag was een reisdag. Ik nam de boot van El Nido naar Coron, een tocht van bijna vijf uur over open zee. Onderweg passeerden we tientallen kleine eilanden, sommige niet meer dan een rots met wat palmen erop.
Toen we aankwamen in Coron Town, voelde de sfeer meteen anders: rustiger, authentieker, minder toeristisch. Ik checkte in bij een klein pension met uitzicht over de baai.
’s Avonds wandelde ik door het stadje, waar de geur van gegrilde vis in de lucht hing. Ik at sinigang, een zure soep met garnalen en tamarinde, en dronk daarna een koud biertje in een klein barretje met uitzicht op de haven.
Dag 7 – Snorkelen bij de wrakken en het meer van Kayangan
Vandaag stond een excursie op het programma naar de scheepswrakken uit de Tweede Wereldoorlog die rond Coron liggen. Met masker en snorkel zwom ik boven de resten van een Japans oorlogsschip, nu overgroeid met koraal en vol vis. Het was fascinerend en een beetje spookachtig tegelijk.
Daarna bezochten we Kayangan Lake, dat vaak wordt omschreven als het helderste meer van Azië. De klim naar het uitkijkpunt was pittig, maar het uitzicht – turquoise water omringd door steile kalksteenrotsen – was ronduit spectaculair.
Ik sprong in het meer en liet me drijven op het koele water. Er was alleen stilte en het zachte geluid van wind tussen de rotsen. Het voelde alsof de tijd even ophield te bestaan.
Dag 8 – Ontspanning en een bezoek aan Maquinit Hot Springs
Na zoveel avontuur besloot ik de dag rustig te beginnen. Ik liep in de ochtend naar de lokale markt van Coron en proefde tropisch fruit: jackfruit, rambutan en zoete mango’s. De sfeer was vriendelijk en gemoedelijk; mensen lachten en boden me van alles aan om te proberen.
’s Middags bezocht ik de Maquinit Hot Springs, een natuurlijke zoutwaterbron aan zee. Het warme water voelde heerlijk ontspannend na de dagen vol activiteit. Terwijl de zon onderging, kleurde de lucht roze en oranje, en ik voelde me volledig tot rust komen.
’s Avonds at ik bij een klein restaurant aan de haven en luisterde naar de verhalen van andere reizigers. Iedereen leek geraakt door de charme van deze eilanden – en ik kon dat alleen maar beamen.
Dag 9 – Terug naar Manila
Vandaag vloog ik terug naar Manila. De vlucht was kort, maar het contrast groot: van de stilte van Coron naar de drukte van de hoofdstad. Ik bracht de middag door in een café in Makati, waar ik mijn notities doornam en nagenoot van de voorbije dagen.
’s Avonds ging ik nog één keer de stad in. Ik at lechon (geroosterd varken) en liep daarna door een straat waar live muziek klonk. Het was een levendige afsluiting van mijn tijd in de Filipijnen.
Dag 10 – Terugvlucht naar Nederland
Mijn laatste ochtend in Manila voelde weemoedig. Ik stond vroeg op, dronk nog een kop sterke Filipijnse koffie en keek uit over de stad die langzaam ontwaakte. De lucht was al warm, en het verkeer kwam op gang.
Op de luchthaven van Manila dacht ik terug aan alles wat ik had meegemaakt: de lagunes van El Nido, de vulkanische bronnen van Coron, de vriendelijke gezichten en het voortdurende gevoel van welkom.
De reis terug naar Nederland was lang, maar mijn hoofd zat vol herinneringen. De Filipijnen hadden me niet alleen betoverd met hun natuur, maar ook met hun mensen. En ergens wist ik al dat dit niet mijn laatste bezoek zou zijn – want wie eenmaal de eilanden van de Filipijnen heeft gezien, laat ze niet meer los.
